Czasem ktoś pyta, czy wyspawalibyśmy mu jakiś mebel z miedzi. Wtedy usiłuję wytłumaczyć, że spawanie miedzi nie jest procesem łatwym i taki mebel byłby po prostu drogi, bo w porównaniu z ceną stali, cena miedzi jest wysoka. No i obróbka miedzi, czyli spawanie szlifowanie i polerowanie nie jest procesem łatwym. Jednak w porównaniu ze wspomnianą stalą, miedź wygląda bardziej szlachetnie i pięknie się starzeje. Stal, jeśli po spawaniu nie zostanie zabezpieczona, koroduje, czyli rdzewieje i to nie wygląda dobrze, a pomalowana stal nie każdemu się podoba. Wyjątkiem jest stal nierdzewna, ale o tym napisze się może kiedy indziej. Wracając do miedzi, trzeba powiedzieć, że miedź również koroduje, czyli na swój sposób rdzewieje. Tylko że korozja miedzi dodaje jej uroku i sprawia, że miedź po latach lepiej wygląda niż miedź nowa. W pomieszczeniach o ograniczonej wilgoci miedź ciemnieje, jakby lekko brązowieje i wygląda bardziej szlachetnie, a miejsca często dotykane rękoma są jaśniejsze, jakby spolerowane. Można to porównać do dobrej jakości Jeansów, które tu i ówdzie wytarte, czy nawet przetarte nie wyglądają na zniszczone a wręcz przeciwnie. Są wszakże w sprzedaży takie ubrania, które celowo są podniszczone, żeby zaoszczędzić wysiłku kupującemu, który musiałby się sporo starać, żeby taki efekt osiągnąć. Wracając do miedzi, drugim i takim książkowym przykładem korozji miedzi jest pokrycie się patyną, czyli takim kolorem zielonym, czy zielono miętowym nalotem. Nalot ten jest pierwszą fazą korozji i co najciekawsze, nalot ten zabezpiecza miedź przed dalszym korodowaniem. Każdy chyba widział takie zielone dachy zwieńczające stare budowle, najczęściej sakralne, ale też zameczki czy pałacyki dawnych książąt, czy potem przemysłowców, którzy mieli fundusze, by pozwolić sobie na taki nobilitujący wygląd swoich siedzib. Może dwa słowa o tym, co to jest ta miedź. A zatem
miedź jest metalem otrzymywanym z rud miedzi za pomocą procesów hutniczych oraz na drodze elektrolizy. W związku z tym rozróżniamy miedź hutniczą i miedź elektrolityczną. Miedź hutnicza ma więcej zanieczyszczeń (czystość na poziomie 90%), a miedź elektrolityczna jest prawie czysta (czystość 99,99%). Miedź ma barwę czerwoną, masa właściwa to około 8,73 t na metr sześcienny. Miedź topnieje w temperaturze 1083 – 1100 ° C, jest bardzo plastyczna, daje się kuć i walcować. Wytrzymałość na rozciąganie wynosi około 220 MPa, a wydłużanie to około 39%. Wskutek kucia na zimno miedź staje się twardsza i dopiero po wyżarzeniu w temperaturze od 550 do 650°C i studzeniu odzyskuje ponownie swoją plastyczność. Miedź jest dobrym przewodnikiem ciepła oraz elektryczności i dlatego ma duże zastosowanie w elektrotechnice, poza tym jest odporna na korozję i działanie podwyższonej temperatury. Miedź należy do metali trudno spawalnych, dlatego też staramy się potencjalnego klienta (częściej klientkę) odwieść od pomysłu tworzenia spawanego mebla z miedzi. Jednak, gdy klientka się uprze, to taki mebel może otrzymać. Są w sprzedaży takie materiały miedziane jak rury, profile kwadratowe czy blachy, a mając takie materiały i posiadło się umiejętność spawania miedzi, można z tego materiału wykonać praktycznie wszystko.